خود و دوستان دنيا مىافتد ، همان دوستانى كه راه خود را جدا كردند و جاى آنها در جمع بهشتيان خالى است ، مىخواهند بدانند سرنوشت آنها به كجا رسيد . آرى در حالى كه « آنها غرق گفتگو هستند و از هر درى سخنى مىگويند و بعضى رو به بعضى ديگر كرده سؤال مىكنند و جواب مىشنوند » ( * ( فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ ) * ) . ناگهان « يكى از آنها خاطراتى در نظرش مجسم مىشود رو به سوى ديگران كرده و مىگويد : من دوست و همنشينى در دنيا داشتم » ! ( * ( قالَ قائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كانَ لِي قَرِينٌ ) * ) . مع الاسف او به انحراف كشيده شده و در خط منكران رستاخيز قرار گرفت ، « او پيوسته به من مىگفت : آيا به راستى تو اين سخن را باور كرده اى و تصديق مىكنى » ؟ ! ( * ( يَقُولُ أَ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ ) * ) . « كه وقتى ما مرديم و خاك و استخوان شديم ( بار ديگر ) زنده مىشويم و به پاى حساب و كتاب مىآئيم و در برابر اعمالمان مجازات و كيفر خواهيم شد » من كه اين سخنان را باور ندارم ! ( * ( أَ إِذا مِتْنا وَكُنَّا تُراباً وَعِظاماً أَ إِنَّا لَمَدِينُونَ ) * ) ( 1 ) . اى دوستان ! كاش مىدانستم الان او كجاست ؟ و در چه شرائطى است ؟ ، آه جاى او در ميان ما خالى است ! سپس مىافزايد : اى دوستان ! آيا شما مىتوانيد نظرى بيفكنيد و از او

--> ( 1 ) « مدينون » از ماده « دين » به معنى جزا است ، يعنى آيا به ما جزا داده خواهد شد ؟ !